Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Działalność charytatywna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Działalność charytatywna. Pokaż wszystkie posty

piątek, 17 kwietnia 2026

Historia serii zdjęć z White Station w Memphis - 4 lipca 1956 roku

Do zdarzenia doszło 4 lipca 1956 roku. Elvis z ekipą wracał pociągiem z Nowego Jorku, gdzie 1 lipca 1956 roku wystąpił w programie „The Steve Allen Show”, a 2 lipca 1956 roku pierwszy raz po transferze z Sun Records do RCA, nagrywał w RCA Studio w Nowym Jorku. Nagrał wtedy:
─ "Don't Be Cruel",
─ "Hound Dog",
─ "Any Way You Want Me (That's How I Will Be)".

3 lipca 1956 roku, wraz z ekipą, wsiadł do pociągu do Memphis, do którego dotarł 4 lipca 1956 roku. Podróż trwała 27 godzin.

Kiedy pociąg zbliżał się do Memphis, Elvis poprosił o możliwość wyjścia na stacji na obrzeżach miasta o nazwie White Station. Była bliżej jego domu przy Audoubon Drive 1034 niż główny dworzec kolejowy w Memphis. Planowo pociąg nie zatrzymywał się na tej stacji.

Konduktor zatrzymał pociąg i wypuścił go. Elvis zostawił cały ekwipunek chłopakom, na których czekał samochód na dworcu głównym, a sam wysiadł tylko z teczką nagrań w ręku. Śpieszył się do domu, gdyż o godzinie 20:00, 4 lipca 1956 roku, miał wystąpić na koncercie charytatywnym w Russwood Park, w Memphis.

Świetny fotograf, Alfred Wertheimer, który już wtedy wszędzie towarzyszył Elvisowi, nie przegapił tego momentu. Tak powstała ta niezwykła seria zdjęć, która utrwaliła Elvisa idącego ulicą Poplar jak zwykły człowiek, jeden z ostatnich razów w swoim życiu, a być może po raz ostatni, jak sugeruje fotograf. Alfred Wertheimer tak opisuje ten moment:
„Nie wiedziałem wtedy, że zaraz wyskoczy z pociągu 5 mil od Memphis... Nie chciał jechać na dworzec. Pułkownik [jego menadżer] przekonał konduktora, by zatrzymał pociąg na stacji White. Elvis chciał ukryć drogę do swojego domu. To prawdopodobnie był ostatni raz, kiedy Elvis mógł iść sam, bez ochrony, ulicą.

Mając jedynie szybkie cięcia z acetatu, bez bagażu ani instrumentów, wyskoczył z pociągu i ruszył trawiastym pagórkiem w stronę chodnika tego małego miasteczka. Pomiędzy słupami telefonicznymi i cadillacami Elvis zatrzymał się, by zapytać czarnoskórą kobietę o drogę, a potem odwrócił się, by pomachać do nas w pociągu. Gdy pociąg ruszył, szybko doszedłem do wniosku, że lepiej będzie zrobić zdjęcia tego, co dzieje się przede mną, niż wyskoczyć z pociągu i pójść za Elvisem. Gdybym zatrzymał się, żeby zabrać bagaże i cały sprzęt, przegapiłbym prawdopodobnie jedną z ostatnich chwil, kiedy mógł po prostu przejść się ulicą jak normalny człowiek”.
Na jednej ze stron znalazłam dość ciekawy opis wraz z odwołaniami historycznymi. Oto jego fragment:

Elvis Presley: On The Train to Memphis, Tennessee: July 3/4, 1956

(...)

Gdzieś w okolicy White Station (przy Poplar) pociąg zatrzymuje się, a Elvis wysiada sam, aby móc dojść pieszo do domu rodziny Presleyów przy Audoubon Drive. Uważa się, że pociąg zatrzymał się gdzieś między Mendenhall a Colonial Roads. To wyjątkowy moment w życiu Elvisa, ponieważ nie osiągnął jeszcze poziomu sławy, który uniemożliwiłby mu samotny powrót do domu w Memphis.

Fotograf Alfred Wertheimer uchwycił Elvisa na dramatycznym rozdrożu kulturowym. Na zdjęciach Wertheimera w tle widać zakład fryzjerski „Town and Country Barber Shop”. Dzięki temu możemy zlokalizować to miejsce dzisiaj.

Okolice ulic Poplar i Mendenhall znacznie się zmieniły od 1956 roku. Wówczas Mendenhall była dwupasmową drogą, która rozciągała się na południe od Summer i kończyła się w Poplar. Nie przekraczała torów kolejowych, jak dziś. Około przecznicy na wschód kolejna dwupasmowa droga, zwana Mt. Moriah, biegła na południe od torów kolejowych wzdłuż Southern aż do Quince. Obie drogi nie łączyły się ze sobą, więc kierowcy musieli zrobić jechać wzdłuż Poplar, jeśli chcieli przejechać z Summer do Quince. W latach 60. miasto poszerzyło drogi i wybudowało duży zakręt przebiegający obok Half Shell, skutecznie łącząc Mendenhall na północy z Mt. Moriah na południu. Od początku XX wieku do końca lat 50. XX wieku na tym skrzyżowaniu, po południowej stronie Poplar, znajdował się mały dworzec kolejowy. Stacja nazywała się White’s Station – później po prostu White. Znajdowała się jednak na ulicy Mendenhall i Mt. Moriah, a nie na ulicy White Station. Droga znana jako White Station pierwotnie nazywała się Bartlett Road i ciągnęła się od Summer do Poplar. Nazwę White Station Road zyskała dopiero pod koniec lat 50. XX wieku. Widoczny na zdjęciu zakład fryzjerski „Town and County Barber Shop” był częścią szeregu jednopiętrowych ceglanych budynków, które stały na północno-wschodnim rogu Poplar i Mendenhall. Inne firmy na tym rogu to „Modern Shoe Rebuilders”, „Hamkirk's Drive-In Grocery”, „Hamilton's Variety Store” oraz „Brouse Drugstore”. Wszystkie runęły podczas poszerzania Mendenhall. Dziś w tym miejscu znajduje się parking „First Tennessee Bank” i restauracja „Houston’s”.

Zdjęcia Wertheimera przedstawiające Elvisa idącego Poplar Avenue po wyjściu z pociągu zostały zrobione około ¼ mili od La Maison. W 1956 roku La Maison nie istniało, ale Elvis prawdopodobnie przechodził obok obecnej lokalizacji sklepu w drodze do swojego domu przy Audoubon Drive. Budynek, w którym obecnie mieści się La Maison, był dawniej sklepem spożywczym A&P. Wiadomo, że Elvis czasami robił tam zakupy.

Niestety to tylko część zdjęć z tej serii, jakie udało mi się znaleźć. W dodatku o celowo obniżonej jakości, z uwagi na prawa autorskie.

Kiedy Elvis wrócił do domu, czekali tam na niego rodzice, babcia Minnie Mae, szkolna miłość Barbara Hearn, a także reszta jego ekipy, która nie pojechała z nim do Nowego Jorku (kuzyni i przyjaciele). Po powitaniach wskoczył do basenu pomimo niskiego poziomu wody (problemy z zaworem hydraulicznym nie pozwalały go napełnić do pełna). Później razem z Barbarą Hearn przesłuchiwał swoje nagrania z Nowego Jorku, tak długo, aż oktany po prostu się rozpadły*.

* Można powiedzieć, że "zajechał" płytki na amen. Wielokrotne odsłuchania w pociągu, a potem w domu, uszkodziły je na trwałe, uniemożliwiając dalsze odsłuchiwanie. Płyty acetatowe (oktany) były z mniej trwałego materiału (acetatu - tworzywa celulozowego) jak tradycyjne, już po kilku odsłuchach słychać było sporą degradację zapisu. Zwykle wytrzymywały max do 50 odsłuchów.

Kiedy Elvis chciał się przejechać swoim Harleyem Davidsonem, okazało się, że bak jest pusty. Resztę wolnego czasu do koncertu spędził siedząc przed domem z rodziną i dziewczyną.

Pisałam, że Elvis wyskoczył z pociągu bez bagażu, więc zacznę od zdjęcia z 1 lipca 1956 roku - Elvis z bagażami na stacji Pennsylvania Station po przybyciu do Nowego Jorku, w oczekiwaniu na transport, a to nie wszystkie bagaże

4 lipca 1956 roku - Elvis opuszcza pociąg na stacji WHITE w Memphis i idzie do swojego domu przy Audoubon Drive 1034

3 lipca 1956 roku - kilka zdjęć z pierwszego dnia tej 27-godzinnej podróży powrotnej Elvisa z Nowego Jorku do Memphis

3 lub 4 lipca 1956 roku - zdjęcia Elvisa z wielką pluszową pandą, którą wiózł do Memphis z Nowego Jorku

4 lipca 1956 roku - Elvis w pociągowej toalecie w drodze z Nowego Jorku do Memphis

4 lipca 1956 roku - pociąg miał dłuższą, planową przerwę na lunch w miejscowości Sheffield w Alabamie. Elvis z chłopakami wyszli kupić jedzenie w punktach sprzedaży rozstawionych na peronie. Kupili mleko czekoladowe, skrzydełka z kurczaka i ciastka przekąskowe

4 lipca 1956 roku - kilka zdjęć z drugiego dnia tej 27-godzinnej podróży powrotnej Elvisa z Nowego Jorku do Memphis

Filmik "Elvis Presley Walked Home July 4th 1956 from Train Coming from New York to Audubon" SpaGuya, który dokładnie wszystko tłumaczy i objaśnia, pokazując jak te miejsca wyglądają dziś
Link: https://www.youtube.com/watch?v=k6WGcIHdkj0

Po powrocie do domu, przy Audoubon Drive 1034, Elvis zatęsknił za kąpielą w basenie, chociaż woda w nim była płytka. Nagle wynurzył się, bo zapomniał zdjąć zegarek. Zawołał matkę, która pobiegła na brzeg basenu, wysuszyła zegarek sukienką po czym zapewniła go, że nadal działa

Elvis w domu, przy Audoubon Drive 1034, z kuzynami Billym Smithem (po lewej) i Bobbym Smithem (po prawej)

Elvis i Barbara Hearn, słuchają na gramofonie płyty acetatowej z fragmentami swoich piosenek z nowojorskiej sesji nagraniowej. Elvis zaprasza Barbarę do tańca i pyta ją, czy przy tych piosenkach da się tańczyć - próbują - ale Barbara stwierdza, że to nie są taneczne kawałki

Oczywiście Elvis, fan przejażdżek na motorze, obowiązkowo musiał przejechać się swoim najnowszym nabytku Harley Davidson, lecz nie udało się, bo bak okazał się być pusty

Elvis z rodziną i dziewczyną relaksuje się na patio przed wieczornym koncertem w Russwood Park w Memphis

4 lipca 1956 roku - Russwood Park, Memphis. Elvis wchodzi na stadion w eskorcie lokalnej policji i straży pożarnej, a także Policji Brzegowej Marynarki. Był to pierwszy charytatywny koncert Elvisa, a dochód trafił na The Cynthia Milk Fund oraz do Variety Club's Home for Convalescent Children

Klip "Elvis, Russwood Park" - zawiera krótkie fragmenty (z fonią) piosenek, śpiewanych przez Elvisa podczas koncertu o godzinie 20:00, w Russwood Park, w Memphis, 4 lipca 1956 roku - całość to ledwo minuta
Link: https://www.youtube.com/watch?v=sSBI6KNPyxY

Jest jeden klip, z płynną wizją, ale podstawiono pod nią piosenkę "Little Sister" - nie osadzam go na blogu, link poniżej.
Link: https://www.youtube.com/watch?v=EGIlCuAUDVs

I kolejny, z piosenką "Baby, Let's Play House" - też nie osadzam na blogu, a link poniżej.
Link: https://www.youtube.com/watch?v=th5sNpJzvkA

Na początku występu widać jak Elvis podaje coś w małym pudełeczku prowadzącemu (chyba). To jego złoty pierścionek z inicjałami, wysadzany diamentami, który przekazał na nagrodę główną.


Klip "Elvis Ignites Memphis – July 4th, 1956 at Russwood Park" opisujący przybycie Elvisa i jego rodziny na obiekt, charakterystyka jego występu i reakcji tłumu oraz pokazanie jak dziś wygląda to miejsce - ciekawy materiał, warto się z nim zapoznać
Link: https://www.youtube.com/watch?v=Gfu0E86lulM

4 lipca 1956 roku - Russwood Park, Memphis. Pułkownik Parker robi biznes sprzedając fanom zdjęcia Elvisa po 10 centów

P. S.
Większość zdjęć po otwarciu w nowym oknie będzie można zobaczyć w większym rozmiarze.


środa, 18 września 2024

Ośrodek Elvis Presley Youth Center

Elvis Presley Youth Center - to Centrum Młodzieżowe Elvisa Presleya w East Tupelo (MS), ale jego pierwsza nazwa to Elvis Presley Youth Recreation Center, co widać na zdjęciu z wkopywania kamienia węgielnego pod jego budowę.

Już kiedyś otarłam się o informację o Centrum Młodzieżowym Elvisa Presleya, ale nie znałam historii jego powstania. Myślałam, że inicjatywa ta powstała dopiero po śmierci Elvisa Presleya, tymczasem jak się okazało, to dzięki niemu, a sam ośrodek został otwarty już w 1958 roku.

Licząc od momentu przyjętego jako początek jego wokalnej kariery, czyli od połowy lipca 1954 roku, Elvis koncertował w Tupelo kilka razy w 1955 roku, dwa koncerty dał w 1956 roku (26 września) i jeden w 1957 roku (27 września).

Koncerty w Tupelo z 1956 i 1957 roku były charytatywnymi. Dochód z koncertów w 1956 roku, którego Elvis zrzekł się na rzecz miasta, został przeznaczony na rozwój East Tupelo, a także na wykupienie domu urodzenia Elvisa i ziemi wokół niego. Natomiast koncert w 1957 roku odbył się od razu pod hasłem "Benefit show for the Elvis Presley Youth Recreation Center", a za zgromadzone pieniądze utworzono Fundusz Budowy Ośrodka dla Młodzieży z East Tupelo. Elvis pamiętał swoje młode lata i młodzież pozbawioną rozrywki i zapragnął to zmienić. Jego marzeniem było powstanie ośrodka dla młodzieży w East Tupelo, w którym młodzi ludzie, zwłaszcza z biednych rodzin, będą mogli się spotykać i korzystać z różnych form rozrywki za darmo. I tak się stało, o czym przeczytacie w historii Elvis Presley Youth Center.

Poniżej historia ośrodka z krótkim wprowadzeniem Roya Turnera, który od wielu lat jest dyrektorem wykonawczym w Elvis Presley Birtplace, a także historykiem Tupelo:

Hojność Elvisa nie znała granic.

Dochód z koncertów, które dał w Tupelo, pozwolił na zakup domu, w którym się urodził i ziemi wokół niego. Utworzono również fundusz na budowę ośrodka dla młodzieży z East Tupelo.

To miejsce jest dla mnie bardzo wyjątkowe, ponieważ byłem jednym z młodych ludzi z East Tupelo, którzy skorzystali z hojności Elvisa.

Ten newsletter to historia ośrodka młodzieżowego.

Jak zawsze, dziękujemy za wsparcie Birthplace. Doceniamy to i nie możemy się doczekać, aby wkrótce się z Tobą spotkać.

TCB

Roy Turner
Dyrektor wykonawczy



Rodzina Elvisa była biedna. East Tupelo było znane jako biedna strona miasta lub dosłownie „zła strona torów”. Młodzież z East Tupelo nie czuła się mile widziana w innych częściach Tupelo. Elvis o tym nie zapomniał.

Jego dary z koncertów w 1956 i 1957 roku miały służyć młodzieży East Tupelo.

Elvis stworzył miejsce, w którym młodzież z East Tupelo mogła* pływać w basenie, a nie w strumieniu, jak to robił jako dziecko. Dostępne były stoły piknikowe. Były miejsca do gry w softball** i tenisa. Był plac zabaw. To było miejsce, w którym rodziny z East Tupelo czuły się mile widziane.

* Oczywiście wymienione tu formy nie są jedynymi. W Centrum były również stoły bilardowe, piłkarzyki, gry planszowe i prawdopodobnie także stoły tenisowe do ping-ponga (tego nie udało mi się potwierdzić) oraz różne inne sprzęty sportowe.

** Softball – gra podobna do baseballu, lecz rozgrywana na mniejszym boisku, większą piłką oraz lżejszą i grubszą pałką.

Dyrektor wykonawczy, Roy Turner, często opowiada historię, że jego pierwszy taniec w dziewiątej klasie odbył się w Elvis Presley Youth Center – przestrzeni, która jest teraz muzeum.

Podczas kilku okazjonalnych wizyt w Tupelo, Elvis dzwonił do swojego przyjaciela Guya Harrisa i prosił Guya, aby spotkał się z nim na „szczycie wzgórza”, gdzie kiedyś się bawili. To tam teraz znajdują się posągi Becoming. Elvis i Guy patrzyli w dół wzgórza na centrum i teren rekreacyjny. Elvis pytał: „Czy dzieci z niego korzystają? Czy zrobiłem coś dobrego?”.

Elvis dorastał tutaj. Wiedział, jak to jest nie mieć dokąd pójść i nie być gdzieś mile widzianym. Jego dar zapewnił, że młodzież z East Tupelo nie będzie musiała stawiać czoła rozczarowaniu, którego on doświadczał jako chłopiec.

Elvis nigdy nie zapomniał, skąd pochodzi.

Dar Elvisa żyje dalej. Setki ludzi przychodzi do Birthplace każdego dnia. Tylko dom Birthplace, Boyhood Church i muzeum są biletowane. Wszystko inne jest bezpłatne.

Fani często zauważają, jak spokojne i gościnne jest Birthplace. Ciężko pracujemy, aby zapewnić to doświadczenie.

Dziękujemy ci, Elvis, za dar, który po sobie zostawiłeś. Ciężko pracujemy, aby być dobrymi zarządcami twojej hojności.

Elvis Presley Birthplace

Wkopywanie kamienia węgielnego pod budowę Elvis Presley Youth Recreation Center, później przemianowanego na Elvis Presley Youth Center

Elvis Presley Youth Center - górne zdjęcie zrobiono tuż po jego wybudowaniu, a dolne w późniejszym okresie, po nowej aranżacji znaku (słoneczniki zamiast gitary)

Elvis Presley Youth Center - kolorowe zdjęcia, jeszcze z pierwszym znakiem ośrodka, czyli tym z gitarą z boku

Elvis Presley Youth Center - grupa fanów na terenie ośrodka, pod sklepikiem z pamiątkami (zdjęcia archiwalne, ale już po zdemontowaniu znaku z boku)

Elvis Presley Youth Center - sklepik, w którym można kupić różne gadżety związane z Elvisem, jak na przykład te filiżanki (wygląd obecny). Aktualnie wejście do sklepiku jest jednocześnie wejściem do samego ośrodka

Elvis Presley Youth Center - wygląd obecny oraz fragment ekspozycji wewnątrz ośrodka

Elvis Presley Youth Center - papier firmowy (listownik) Elvis Presley Youth Center, Certyfikat członkostwa w Elvis Presley Youth Center, Karta członkostwa w Elvis Presley Youth Center

12-letni Roy Turner, jako młody fan Elvisa, pozuje pod oryginalnym (pierwszym) znakiem Elvis Presley Youth Center

Elvis Presley Youth Center - zdjęcie współczesne z 2024 roku, po odświeżeniu obiektu. Dyrektor wykonawczy - Roy Turner, jego żona - Debbie Turner i córka Allison pozują podczas odsłonięcia repliki znaku Youth Center. To ta sama gitara, która była na pierwszym znaku w dniu otwarcia obiektu, z podpisami (autografami)