Jumpsuit - Black/Red Herringbone vel Cossack

Nazwa najczęściej spotykana:  Black/Red Herringbone Suit (Two Piece)
Nazwa alternatywna:  Black/Red Cossack Suit
Inne nazwy:  Karate Style Suit
Linia / Seria:  Karate Style / Herringbone
Kolor wiodący:  czarny
Linia kolorystyczna: czerwona
Części kompletu:  2
Ilość elementów:  4

• tunika - z poszerzonymi w szpic rękawami u dołu, z rozcięciem, wykończonym czarnymi, pokrytymi materiałem guzikami, po jednym na każdej ze stron mankietu (razem dwa na rękawie); kołnierz w formie wysokiej stójki, pokrytej jodełką;
• spodnie - rozkloszowane, z czerwoną fałdą w dole nogawki;
• pasek - tekstylny czerwono-czarno-czerwony; czarna jodełka biegnąca przez środek, brzegi wykończone czerwoną lamówką (górny i dolny) oraz długie, czarne frędzle na obu końcach;
• chustka - czarna z szerszym czerwonym i cieńszym białym paseczkiem (możliwe inne opcje);

Ilość egzemplarzy:  wiemy o jednym;
Chustki dla publiczności:  czerwone (być może także inne);

Projekt i wykonanie:  Bill Bellew, IC Costume Co.;

Używany na koncertach:

• 1 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - pas tekstylny czerwono-czarno-czerwony) (patrz opis);
• 3 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - pas tekstylny czerwono-czarno-czerwony) (patrz opis);
• 7 sierpnia 1969 roku, o godzinie 24:00, International Hotel w Las Vegas, NV; pas: "Red Karate Belt" (prywatny pas karate Elvisa, tekstylny, czasem błędnie się go nazywa w wykazach "Red Macrame", choć z makramą nie ma nic wspólnego); 
• 15 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - pas tekstylny czerwono-czarno-czerwony; pas nie do końca pewny);
• 18 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - pas tekstylny czerwono-czarno-czerwony) (patrz opis);
• 19 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV (pas "Black Herringbone Karate Belt") (patrz Ex Post z 28 listopada 2022 roku);
  
• 21 sierpnia 1969 roku, o godzinie 24:00, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - pas tekstylny czerwono-czarno-czerwony;
• 22 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV "Black & Red Herringbone Karate Belt" - tekstylny czerwono-czarno-czerwony);
• 23 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, International Hotel w Las Vegas, NV ("Black & Red Herringbone Karate Belt" - tekstylny czerwono-czarno-czerwony);
• również na innych koncertach w International Hotel w Las Vegas, w sierpniu 1969 roku (dokładne daty nie są znane);

Opis:

Swoją nazwę "jodełka" zawdzięcza jodełkowej pasmanterii, którą został wykończony na rozcięciu torsu. Jest to prosty kostium dwuczęściowy, z charakterystyczną fałdą u dołu spodni, która będzie cechować prawie wszystkie jumpsuity sceniczne Elvisa.

Jeśli chodzi o ilość egzemplarzy, wiemy o jednym, lecz nie można wykluczyć, że był zdublowany. Z 1969 roku znamy tylko siedem kostiumów jakie Elvis ubierał na scenę, a dał aż 57 koncertów, dlatego mało prawdopodobne by każdy z nich wykonano tylko w jednym egzemplarzu. Przypuszczalnie oprócz tego tutaj (z czerwonymi akcentami) był jeszcze jeden z niebieskim i jeden z zielonym wykończeniem.

Kostium ten, podobnie jak całą serię "Herringbone", wzorowano na kaftanach karate (karategach). Przy pierwszych kostiumach scenicznych (po powrocie Elvisa do koncertowania na żywo), większość pasów była tekstylnych, również wzorowanych na karate, a Elvis na scenie wiązał je zawsze z lewej strony, zgodnie z wymogami ubioru dla tej sztuki walki, aczkolwiek niekoniecznie węzłem karate. Wkrótce zaczął eksperymentować z różnymi paskami z domowej garderoby.

Z linii Herringbone Bill Belew wykonał dla Elvisa cztery takie kostiumy - biały, granatowy, czarny oraz czarny z czerwoną wstawką (fałdą) w nogawkach spodni. Czasami można spotkać informację, że w serii Harinngbone był również brązowy jumpsuit oraz wersje z zieloną i niebieską wstawką w czarnej opcji tego jumpsuitu (patrz post "Jumpsuity Herringbone z niebieskim i zielonym akcentem"). Niestety, kolorowych zdjęć z tego okresu prawie nie ma, w większości są tylko kolorowane, a ich jakość jest tragiczna. Zatem na tej podstawie trudno bazować.

Na koncercie 18 sierpnia 1969 roku, o godzinie 20:15, "Black/Red Herringbone Suit" (prawdopodobnie z pasem "Black Herringbone Belt"), był jednym z dwóch użytych kostiumów. Podczas piosenki "Hound Dog", rozdarł spodnie. Jak mówi Rocky Barra, fan i uczestnika tego koncertu:

"Elvis ubrany jest cały na czarno. Otwarta kurtka przypominająca tunikę i spodnie z dzwoneczkami, które mają kolorowe rozcięcia po bokach. (...) Podczas pierwszego występu, który widziałem [red. Dinner Show, 18 sierpnia 1969 roku], Elvis rozdarł spodnie podczas "Hound Dog" i przebrał się (poza sceną), gdy śpiewał "Memories". Kiedy wrócił na scenę, drażnił się z publicznością udając, że rzuca spodnie w tłum".

Prawdopodobnie "Black/Red Herringbone" był tym kostiumem, w który Elvis się później przebrał, a na scenę wyszedł w "Black/Blue Herringbone" lub "Black/Green Herringbone".

Na koncertach 7 sierpnia 1969 roku, Elvis postanowił zrezygnować z pasów przewidzianych do tych kostiumów, w których wtedy wystąpił. W "Black Red Herringbone Suit" wystąpił tego dnia na drugim koncercie, o północy. Założył do niego rzekomo jakąś "czerwoną makramę", jak się podaje. Jedno ze źródeł mówi, że był to jego prywatny, czerwony pas karate, a nie ten czerwono-czarno-czerwony, od kompletu. Czerwona makrama wydaje się mało prawdopodobna, bo plecionki zaczął nosić dopiero w 1970 roku, więc prywatny pas karate jest jak najbardzie możliwy i nie jest to odosobniony przypadek. Podczas innego koncertu, gdy występował w innym czarnym "Herringbone" także użył prywatnego pasa karate, ale w kolorze czarnym.

Zdarzało się, że do spodni z czerwoną fałdą zakładał żakiet z kieszeniami na piersiach, czyli górę od "Black Two Piece Pocket Suit" (patrz zdjęcia). I z tym stwierdzeniem mamy dylemat. Jest prawdziwe jeśli założymy, że nie było kostiumu "Black Red Herringbone", a ten, w którym widzimy Elvisa na scenie powstał z połączenia tuniki "Black Herringbone" i spodni "Black Two Piece Pocket Suit" ("Black Two Piece Short Mohair"). Jest to możliwe, acz osobiście w to wątpie. Na pewno nie było tak, że miał jedną czarną tunikę "Herringbone", którą zakładał aż do pięciu par spodni (bez fałd, z fałdami zielonymi, jasnoniebieskimi, niebieskimi i czerwonymi). Poza tym "Black Two Piece Short Mohair", jak wskazuje jedna z jego nazw, był z zupełnie innego materiału niż seria "Herringbone".

Pas "Black & Red Herringbone" Elvis nosił także prywatnie. Między innymi założył go 25 lutego 1970 roku, na konferencję prasową w Houston (patrz zdjęcia).

Jumpsuit "Black Red Herringbone Suit" raczej już nie jest w posiadaniu Graceland. W każdym razie na wystawach nie pojawiał się od lat. Zatem, albo został sprzedany, albo leży gdzieś w magazynach.

Replika jumpsuitu "Black Red Herringbone Suit" jest do nabycia w sklepie firmy B & K Enterprises Costume Co., gdzie aktualnie kosztuje 1.225,- dolarów.

Uwagi do niektórych koncertów

1 sierpnia 1969 roku, godzina 20:15 (Dinner Show) - w źródłach możemy spotkać wskazania dwóch kostiumów: "Black/Red Herringbone Suit", z pasem dedykowanym i "White Two Piece Short Mohair" z pasem "Metal Concho". Lecz nie wiemy, które wskazanie jest poprawne przy założeniu, że Elvis użył tylko jednego z tych dwóch kosiumów, czy może wystąpił w obu - pękanie spodni w 1969 roku zdarzyło się kilka razy. Natomiast strona elvisconcerts.com dla Dinner Show podaje "Black/Red Herringbone Suit" i dołącza dwa zdjęcia, a do koncertu o godzinie 24:00 nie wykazuje żadnego kostiumu. Źródła, które podawały "White Two Piece Short Mohair" do tej daty, nie okreslały czy chodzi o koncert DS, czy MS. Dlatego najprawdopodobniej o 20:15 wystąpił w "Black/Red Herringbone Suit", a o 24:00 w "White Two Piece Short Mohair".

3 sierpnia 1969 roku, godzina 20:15 (Dinner Show) - w źródłach możemy spotkać wskazania dwóch kostiumów: "Black/Red Herringbone Suit", z pasem dedykowanym i "White Two Piece Short Mohair" z pasem "Metal Concho". Niemniej jedno ze źródeł, podając "White Two Piece Short Mohair", napisało "Dinner Show", a przy tym godzinę "24:00". Dlatego myślę, że ten kostium założył jednak na koncercie Midnight Show (o północy), a na Dinner Show, o godzinie 20:15, "Black/Red Herringbone".

16 sierpnia 1969 roku, godzina 20:15 (Dinner Show) - w źródłach do tego koncertu podawano aż sześć kostiumów. Jednym z nich był "Black/Red Herringbone Suit", ale nie ma pewności czy to w nim wystąpił. Strona elvisconcerts.com od jakiegoś czasu podaje tylko jakiś kostium "Black Suit" z pasem "long belt", czyli "Black Long Karate Belt" z garderoby prywatnej (treningowy karate Elvisa). Lecz nikt nie podaje, czy wówczas miał spodnie bez fałd, czy z fałdami w jakimś kolorze.

18 sierpnia 1969 roku, godzina 20:15 (Dinner Show) - Elvis wystąpił na pewno w dwóch kostiumach "Herringbone". Podczas tego występu rozdarł spodnie i poszedł się przebrać. Lecz nie wiemy czy "Black/Red Herringbone Suit" był tym kostiumem, w którym Elvis wyszedł na scenę, czy tym, w który się przebrał po awarii.

*      *      *
*      *
*

Ex Post

Dodatkowe wyjaśnienia (3 listopada 2017 roku):

Jeśli chodzi o rzekomą "czerwoną makramę", to tak jak tam pisałam w treści, był to jego prywatny, czerwony, tekstylny (nie makrama) pas karate, który używał do swojej karategi podczas treningów. Pisząc post jeszcze nie byłam tego na 100% pewna, ale później trafiłam na dwa wiarygodne źródła, które to potwierdziły.

Ex Post

Dodatkowe informacje (21 marca  2019 roku):

Oryginalny czerwony pas treningowy karate Elvisa, który przypuszczalnie użył do tego kostiumu podczas przynajmniej jednego koncertu, znajduje się w muzeum Elvis & Hollywood Legends Museum, w Pigeon Forge (TN). Zdjęcie z tego muzeum na końcu postu.

Ex Post

Ostatnie informacje (10 lipca  2021 roku):

W 2020 roku w ofercie sklepu firmy AJM (Ann Maker Jumpsuit), od trzech lat konkurencyjnej do B & K Enterprises Costume Co., pojawił się jumpsuit "Black Red Herringbone Suit".

Ex Post

Ostatnie ustalenia (27 grudnia  2021 roku):

Na stronie www.keithflynn.com pod datami niektórych koncertów można przeczytać różne relacje ich bezpośrednich uczestników. Jedna z nich dotyczy dwóch koncertów, jakie Elvis dał 18 sierpnia 1969 roku w International Hotel, w Las Vegas. Jak relacjonuje Rocky Barra (fan i uczestnik koncertu):

"Elvis ubrany jest cały na czarno. Otwarta [red. rozchylona górą] kurtka przypominająca tunikę i spodnie z dzwoneczkami, które mają kolorowe rozcięcia po bokach.

Następnie Elvis śpiewa "Memories". Podczas pierwszego występu, który widziałem, Elvis rozdarł spodnie podczas piosenki "Hound Dog" i przebrał się (poza sceną), gdy śpiewał "Memories". Kiedy wrócił na scenę, drażnił się z publicznością udając, że rzuca spodnie w tłum".

Niestety z tego opisu nie dowiedzieliśmy się w jaki kostium się przebrał. Prawdopodobnie zmienił tylko spodnie, bo góry we wszystkich czarnych "Herringbone" były takie same. Pytanie tylko na jakie?

Opis "spodnie z dzwoneczkami, które mają kolorowe rozcięcia po bokach" też nie kierunkuje nas na wersję "Herringbone" jaką miał wtedy na sobie. Z pierwszej części zdania wiemy, że czarny, ale który? Z kolorowymi fałdami w nogawkach miał kilka. Strona elvisconcerts.com, wykazuje dla tego koncertu "Black Red Herringbone Suit". Jednak ta strona podaje zawsze tylko jeden kostium dla danego koncertu (nawet jeśli wiemy, że Elvis użył dwóch), w związku z tym kolejne pytanie, czy spodnie z czerwonymi fałdami były tymi, które się rozdarły, czy tymi, w które się przebrał? A jeśli tymi, w które się przebrał, to w jakich wyszedł na scenę, z zielonymi, jasnoniebieskimi, czy niebieskimi fałdami? Bo wiemy z opisu, że na pewno były kolorowe, czyli pierwsza wersja czarnego "Herringone" odpada, gdyż on nie miał w ogóle fałd.

Powyższe dotyczy pierwszego koncertu tego dnia, Dinner Show. Natomiast tego samego dnia, na koncercie Midnight Show wystąpił w "Black Blue Herringbone Suit", czyli z niebieskimi fałdami.

W kontekście powyższych faktów możemy jedynie spekulować, którym "Herringbone" był ten drugi z koncertu Dinner Show - z zieloną czy jedną z niebieski wstawek w nogawkach?

Prawdopodobnie "Black/Red Herringbone" był tym kostiumem, w który Elvis się później przebrał, gdyż autor relacji podkreśla, że był ubrany "cały na czarno". Czerwone lamówki pasa z pewnością zwróciłyby jego uwagę, a nawet gdyby Elvis nie miał na sobie dedykowanego pasa tylko "Black Herringbone Belt" (ten klasyczny), to z pewnością nawet w światłach sceny dojrzałby czerwoną fałdę w nogawkach spodni i nie używał sformułowania "kolorowe rozcięcia", tylko "czerwone rozcięcia".

Ex Post

Ostatnie informacje (28 listopada 2022 roku):

Alex z Włoch nadesłał mi zdjęcia Elvisa w "Black Red Herringbone Suit", z występu o godzinie 20:15, 19 sierpnia 1969 roku, w Hilton Hotel w Las Vegas. Część z tych zdjęć już znamy, ale nie były datowane.

Elvis w jumpsuicie "Black Red Herringbone Suit" i pasie "Black Heriingbone Karate Belt" podczas występu o godzinie 20:15 (Dinner Show), 19 sierpnia 1969 roku, w Hilton Hotek w Las Vegas. Te są pewne

Elvis w jumpsuicie "Black Red Herringbone Suit" i pasie "Black Heriingbone Karate Belt" prawdopodobnie również podczas występu o godzinie 20:15 (Dinner Show), 19 sierpnia 1969 roku, w Hilton Hotek w Las Vegas. Te zdjęcia są wyłuskane na zasadzie dopasowania, więc nie wiadomo czy są z tego samego koncertu. To, że Elvis miał ten sam kostium i zespoły muzyczne też, to o niczym nie świadczy, jeśli chodzi o 1969 rok, który był specyficzny pod względem powtarzalności strojów

*
*      *
*      *      *

Jumpsuit "Black Red Herringbone Suit" w wersji dostępnej w sklepie firmy B & K Enterprises Costume Co.

Replika jumpsuitu "Black Red Herringbone Suit", jaką można kupić w sklepie firmy AJM (Ann Maker Jumpsuit), od jakiegoś czasu konkurencyjnej do firmy B & K Enterprises Costume Co.

Elvis w jumpsuicie Black/Red Herringbone z parcianym, czerwono-czarno-czerwonym pasem, wzorowanym na pasach do karateg

Czasami do spodni zakładał żakiet od "Black Short Two Piece Pocket Suit". Innym razem trójkolorowy pasek tekstylny zamieniał na swój ulubiony "Metal Concho" z garderoby prywatnej lub czarną jodełkę od "Black Herringbone Suit"

Tak mógłby wyglądać w wersji z czerwienią w granatowym "Herringbone", jaka według niektórych źródeł była również

Elvis w pasie "Black & Red Herringbone Belt" prywatnie. Zdjęcia z konferencji prasowej, która odbyła się 25 lutego 1970 roku w Houston

Oryginalny czerwony pas treningowy karate Elvisa, który przypuszczalnie użył do tego kostiumu podczas koncertu, znajduje się w muzeum Elvis & Hollywood Legends Museum, w Pigeon Forge (TN). Akurat czerwony jest tu najmniej widoczny

R.O.T.C. i inne zajęcia pozaszkolne

Jako nastolatek Elvis nie miał zbyt dużo wolnego czasu. Oprócz zajęć szkolnych zawsze gdzieś sobie dorabiał aby wspomóc rodziców i mieć trochę pieniędzy na własne potrzeby. Wolny czas spędzał na różny sposób z kolegami lub na randkach z dziewczynami. Uczestniczył też w innych formach zajęć dla młodych ludzi, zarówno przyszkolnych jak i poza szkolnych. 

Klub Odd Fellows

Będąc w szkole średniej Elvis zapisał się kiedyś do lokalnego klubu dla chłopców Odd Fellows. Klub udostępniał młodzieży bezpłatnie pomieszczenia do spotkań i salę gier. Jednak w zamian wymagał żeby członkowie udzielali się charytatywnie. To było jakby formą zapłaty, wpisowym, składką członkowską, a jednocześnie elementem wychowawczym. Klub niczego nie narzucał. Do inwencji własnej członków należało znalezienie sobie zajęcia charytatywnego na rzecz innych.

Elvis ze swoim przyjacielem - Buzzym Forbesem, w ramach działalności charytatywnej członków klubu pojawiali się w szpitalu dla weteranów, gdzie odwiedzali pacjentów z krótkimi przedstawieniami. Buzzy tańczył i odgrywał różne skecze, a Elvis grał i śpiewał. To była ich główna działalność charytatywna w ramach "odrabiania" członkostwa w klubie, ale nie jedyna. Brali też udział w różnych jednorazowych akcjach, jakie się nadarzyły.

Co ciekawe to właśnie tam Elvis poznał Billa Blacka. Jak mówi przyjaciel Elvisa, Buzzy Forbess, opowiadając o latach spędzonych z Elvisem w Odd Fellow Club:

"To właśnie w Odd Fellow Hall [red. pomieszczenia dla członków klubu, w których spotykała się młodzież] Elvis po raz pierwszy zobaczył swojego przyszłego basistę Billa Blacka".

Buzzy Forbess nie wskazuje dokładnie daty, ale zdanie to wypowiedział opisując pierwsze dwa lata aktywności Elvisa w Odd Fellow Club, kiedy Elvis uczęszczał do dziewiątej i dziesiątej klasy. Zatem teoretycznie może chodzić o okres od września 1949 roku do czerwca 1951 roku, jednak Elvis takim bardzo aktywnym i regularnie się udzielającym członkiem klubu był dopiero od dziesiątej klasy, czyli prawdopodobnie pierwszy raz zobaczył występującego Billa Blacka w 1950 roku.

Sala rekreacyjna Odd Fellows Club - Odd Fellow Hall* - nazywana też "Old Fellow Hall" lub "Teen Canteen" była miejscem, w którym Elvis często bywał. Brał tam udział w potańcówkach nastolatków, a czasami również sam występował. Kiedy młodzież organizowała tam swoje imprezy, Elvis często na nich śpiewał.

*Odd Fellows Hall - jedno z miejsc, w którym mogli się spotykać i organizować swoje imprezy członkowie grup młodzieżowych - Odd Fellows Club (męska) i The Rainbow Girls (żeńska).Jednak w obiekcie tym organizowano też imprezy i spotkania dla dorosłych. Wtedy młodzież zrzeszona w klubach, w ramach swojej działalności charytatywnej, do której była zobligowana przynależnością do Odd Fellows Club lub The Rainbow Girls, zajmowała się przygotowywaniem sali do tych imprez, a także sprzątaniem po.

Był to okres kiedy Elvis zaczął zbierać nagrania takich śpiewaków bluesowych, jak Arthur Crudup i Big Bill Broozy. Uwielbiał też grupę "The Ink Spots". Jako student drugiego roku odkrył Odd Fellows Hall (narożnik Main Square i Court Square), miejsce w którym występowali zarówno piosenkarze country, jak i gospel.

Jak wspomina Buzzy Forbess:

"Wielokrotnie zapraszaliśmy Elvisa i kilku naszych znajomych na górę (Odd Fellow Hall). Spędzaliśmy tam dużo czasu, planując rozrywkę i tańce dla młodzieży. The Rainbow Girls* również miały tam swoje spotkania i często razem z nimi robiliśmy wiele rzeczy, The Odd Fellow's i The Rainbow Girls. Nigdy nie potrzebowaliśmy pieniędzy na rozrywkę [red. te gwarantował Odd Fellows Club].

W tym okresie Elvis dowiedział się wiele o różnych wykonawcach i ich muzyce. Początkowo był zatrudniony do czyszczenia stołów w sali [red. Odd Fellow Hall], ale zawsze udało mu się załapać przynajmniej na pierwszy występ [red. sala ta była także wykorzystywana na występy organizowane dla dorosłych, pełnoletnich mieszkańców, na które młodzież nie miała wstępu].

Chociaż Elvis grał dla swoich przyjaciół przy różnych okazjach, nie ujawniał swoich muzycznych zainteresowań zbyt wielu ludziom w Humes High School aż do jedenastej klasy, kiedy to ponownie zaczął nosić do szkoły swoją gitarę. Podczas swoich pierwszych dwóch lat w Humes przeszedł raczej niezauważony muzycznie."

* The Rainbow Girls - klub dla dziewcząt. Był odpowiednikiem Odd Fellows Club, w którym skupiali się chłopcy, a właściwie taką alternatywą dla dziewcząt.

Klub swoją nazwę przyjął od Independent Order of Odd Fellows (Niezależnego Zakonu Dziwnych Towarzyszy, zaś samą frazę "odd fellows" można tłumaczyć bardzo różnie, wersji jest kilka), angielskiej organizacji o charakterze dobroczynnym i pomocowym, powstałej w XVIII wieku w Anglii (możliwe że dużo wcześniej, lecz pierwsze wzmianki pochodzą z 1788 roku), której mottem i ideą (dewizą) było hasło "Przyjaźń, Miłości i Prawda". Od członków Zakonu wymagano wiary w siłę wyższą (sprawczą - Boga), braterstwa ludzi oraz poszanowania porządku prawnego. W ramach sprostania tym ideom propaguje się wolność myśli i sumienia, zwalczanie przesądów, zazdrości i zawiści, a w zamian okazywanie pomocy, działalności dobroczynnej, ludzkiej miłości bliźniego, a także samodoskonalenia się poprzez sprawiedliwe i słuszne działanie.

Po tej definicji nikogo interesującego się życiem Króla, chyba fakt jego przystąpienia do Klubu Odd Fellows raczej dziwić nie może. :) Dewiza Klubu idealnie współgra z jego osobowością, wiarą w Boga, miłością do ludzi i niewyczerpanymi pokładami dobroci oraz stałą gotowością niesienia pomocy innym, na wszelkie możliwe sposoby.

R.O.T.C.

R.O.T.C., to skrót od Reserve Officer's Training Corps. Jest to organizacja paramilitarna dla młodych mężczyzn, działająca w oparciu o programy szkoleniowe oficerów Sił Zbrojnych USA. Jej głównym zadaniem jest wpajanie wartości obywatelskich i służenie Stanom Zjednoczonym. Cele te realizowane są poprzez:

• rozwijanie postaw obywatelskich i patriotycznych,
• rozwijanie samodzielności,
• poprawę zdolności do komunikowania się zarówno w mowie i piśmie,
• utrzymywanie sprawności fizycznej,
• zwiększanie szacunku do roli sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych i gotowości do realizacji celów przez nią wyznaczonych,
• rozwijanie podstawowych umiejętności wojskowych.

Kiedy Elvis działał w tej organizacji, zajęcia odbywały się w specjalnie wydzielonym do tego celu budynku R.O.T.C. Armory, znajdującym się bezpośrednio za gmachem Humes High School. W 2013 roku zainicjowano akcję zbiórki pieniędzy na jego remont, celem utworzenia tam małego muzeum Elvisa Presleya o nazwie "The Humes High School - Elvis Presley Memorial Museum". Na razie ciągle brak informacji czy muzeum już działa.

Elvis uwielbiał zajęcia w R.O.T.C., chociaż to tam najwięcej go szykanowano za styl ubierania i fryzurę, co kłóciło się z wojskowym sznytem tej paramilitarnej organizacji. Mimo, że tak lubił te szkolenia, to chyba z perspektywy pierwszych miesięcy służby wojskowej nie oceniał ich zbyt dobrze. W wywiadzie, który udzielił 22 września 1958 roku, na kilka minut przed wypłynięciem statku General Randall na dalszy ciąg służby wojskowej do Niemiec, mówił:

— Elvis, czy myślisz, że szkolenie wojskowe w ramach R.O.T.C., które przeszedłeś w szkole średniej, pomogło tobie w wojsku?
— Tak, zdecydowanie. Potrafiłem odróżnić moją lewą nogę od prawej, a to wiele pomogło - zażartował, po czym się zaśmiał.
— Czy to, że w Humes High School w Memphis należałeś do pocztu sztandarowego przydało się w wojsku?
— Tak. Dali mi stary muszkiet. Jedną z najstarszych strzelb, taką do której proch wsypuje się górą przez lufę - dodał wymownie.

Niemniej Elvis czuł duży sentyment do R.O.T.C., bo gdy tylko zarobił trochę pieniędzy na swoich pierwszych płytach, wrócił do Humes i wydał 900 $ (spora suma na tamte czasy, a przecież był dopiero na dorobku i sam nie był jeszcze ustabilizowany życiowo) na wojskowe mundury reprezentacyjne dla tej organizacji. Później przez kilka kolejnych lat, gdy był już personą, nadal odwiedzał szkołę i swoją organizację wojskową, wspomagając je finansowo.

Alanna Nash (jedna z biografów Elvisa) sugeruje, że przystąpił do tej organizacji z powodu munduru. Kiedy Elvis pracował w kinie Loew's State na South Main, obsługa nosiła mundury (w tym on). To mu się tak bardzo spodobało, że później bawił się w musztrę z chłopakami w Lauderdale Courts, gdzie mieszkał od 1949 do 1953 roku. Lecz nie wiem, czy nie jest to zbyt trywialny wniosek.

"Elvis fascynował się mundurami i uwielbiał nosić swój garnitur biletera. Nie tylko nadało mu to autorytetu, ale także sprawiło, że wyglądał jak wszyscy inni pracownicy płci męskiej, przez co czuł się, jakby należał do specjalnej grupy. To jeden z powodów, dla których dołączył do ROTC w Humes w tym roku, w dziesiątej klasie. Fannie Mae Crowder, która często widywała go na korytarzach, zauważyła: „Za każdym razem, gdy go widziałam, miał na sobie mundur ROTC, jakby to było wszystko, co musiał nosić”.

Aczkolwiek Elvis rzeczywiście lubił mundury, chyba jak prawie każdy chłopiec będący w jego wieku. Na stronie www.706unionavenue.nl wspomniano:

"Jako student drugiego roku Elvis dołączył do ROTC. Chociaż uwielbiał to i szczególnie lubił nosić swój mundur, zrezygnował po roku z braku czasu".

Elvis, jako aktywny członek R.O.T.C. w mundurze tej organizacji

Warsztaty

Elvis zapisał się też na praktyczne warsztaty mechaniczne. Tam chłopcy uczyli się posługiwać różnymi narzędziami i maszynami. Elvis bardzo je lubił. To właśnie na nich wykonał kilka gadżetów użytkowych dla swojej matki (na przykład różne deseczki do kuchni).

Przypuszczalnie umiejętności tam nabyte przydawały mu się później, zarówno w domu, jak i podczas imania się różnych dorywczych zajęć zarobkowych, a także w wojsku. Z pewnością korzystał z nich również po zakupie swojej posiadłości Graceland, gdzie na początku całymi dniami pracował przy jej remoncie oraz rekultywacji otaczającego ją terenu, oczywiście gdy nie był akurat w jakiejś trasie koncertowej.

Elvis na traktorze porządkuje teren wokół zakupionej posiadłości Graceland (gdyby clip nie działał, wersja alternatywna TUTAJ)

Szkolne koła zainteresowań

W szkole należał też do kilku szkolnych klubów (kółek zainteresowań w naszym rozumieniu lub jak to dziś jest w modzie "lektoratów"):

• Biology Club, 
• English Club, 
• History Club, 
• Speech Club (speech - mowa, przemówienie, przedmowa, język).

Niestety biografie nawet jeśli o tym wspominają, to nie rozwijają tematu, ograniczając się tylko do wyliczanki. Dlatego poza ich wymienieniem, też nie jestem w stanie napisać nic więcej.

Humes High School - Koło Biologiczne 1952-1953

 

 Humes High School - Koło Języka Angielskiego 1950

Humes High School - Koło Językowe

Szkolna Biblioteka

Również na ten temat nie ma informacji. Wiemy tylko, że Elvis był jej stałym bywalcem i często wypożyczał książki. Jerry Schilling, przyjaciel z lat młodzieńczych Elvisa, opisuje go jako "bardzo uduchowionego" oraz "żarłocznego czytelnika". Ta mania czytania książek towarzyszyła mu przez całe życie. Nawet zmarł z książką w ręce.

Na stronie www.706unionavenue.nl napisano:

"Lubił też czytać książki historyczne i literackie, został wolontariuszem bibliotecznym. Elvis żarłocznie czytał. Komiksy były jednymi z jego ulubionych, ze względu na ich obrazy władzy i sukcesu, od dawna podziwiał Kapitana Marvela. Wiele osób uważa, że piorun*, którego Elvis użył jako znaku towarowego z lat 70., pochodzi z kostiumu Marvela.
Jednak w liceum jego przyjaciele nie rozumieli jego zapału do książek, więc zaczął czytać na osobności. Elvis przez resztę życia ukrywał swoją wielką miłość do czytania – często przywoził ze sobą w trasę skrzynie książek, o czym wiedzieli tylko nieliczni".

* Nie, piorun miał inne konotacje. Odsyłam do postu "Niektóre symbole i terminy obecne w życiu duchowym Elvisa", gdzie zostało to dokładnie wyjaśnione.

Czasem można spotkać wzmiankę, że Elvis przez rok czasu "pracował" w szkolnej bibliotece. Było to w 1950 roku. Nie wiem jednak jak to rozumieć, czy dosłownie - w sensie zarobkowo, czy tylko społecznie - udzielając się w niej jako uczeń szkoły.

Szkółka Niedzielna

W niedzielę Elvis chodził na zajęcia Szkółki Niedzielnej dla chłopców przy First Assembly Memphis. Było to coś pośredniego między kołami działającymi u nas przy kościołach (np. Matek Różańcowych), a lekcjami religii. Właściwie połączeniem jednego i drugiego.

Zajęcia nie były koedukacyjne. W osobnych grupach spotykali się mężczyźni i w osobnych kobiety.

Gdy Elvis stawał się sławny, jego uczestnictwo w zajęciach i nabożeństwach, robiło się coraz bardziej kłopotliwe, z powodu zachowania fanów. Z czasem musiał zrezygnować z udziału w szkółce i zaprzestać chodzenia do kościoła. Jednak zdarzało się, że w otoczeniu swojej świty przemykał niepostrzeżenie na nocne nabożeństwa, często planowo się trochę spóźniając, zasiadając po cichutku w ostatnich ławkach, co mimo to nie uchodziło uwagi fanów.

W internecie znalazłam opis jednej z osób, która spotykała czasami Elvisa na nocnych, niedzielnych nabożeństwach:

"Uczestniczyłam w nabożeństwach First Assembly przez większość swojego życia i zwykle zasiadałam w tylnych ławkach. Jednej niedzielnej nocy Elvis i cała jego załoga [red. wtedy, gdy był już bardziej sławny] weszli i usiedli w rzędzie za mną i moimi przyjaciółmi. Po nabożeństwie stanął w holu i rozdawał autografy. Później wrócił do Kościoła i udał się prosto do biura Pastora Hamilla porozmawiać z nim."

Będąc u szczytu kariery Elvis nie mógł pokazywać się w kościele. Ilekroć to zrobił zawsze wywoływał zamieszanie. Stąd unikał takich wizyt lub zakradał się nocami i po cichu siadał w najdalszych rzędach. Ciągnęło go do kościoła i nabożeństw jakie znał, brakowało mu tego. Chciał w nich uczestniczyć wraz z resztą wspólnoty i śpiewać chóralnie ze wszystkimi gospel, lecz fani mu to na zawsze uniemożliwili. Dlatego właśnie czasem posuwał się do takiej konspiracji. Niemniej przez całe swoje życie utrzymywał stałe kontakty z kilkoma zaprzyjaźnionymi pastorami.

Pamiątkowe zdjęcie grupy młodych mężczyzn uczęszczających na niedzielne zajęcia w First Assembly Church

* * *

Życie Elvisa w młodym wieku, to nie tylko szkoła, kościół, spotkania z przyjaciółmi i różne zajęcia pozaszkolne. Elvis wychowywał się w bardzo biednej rodzinie, a jego młodość przypadła na czasy wielkiego kryzysu ekonomicznego i okres II Wojny Światowej. Dlatego też starał się wspomóc rodziców finansowo jak tylko mógł, a dziecięce pragnienie zakupu domu i cadillaca dla matki oraz wydostanie rodziny z biedy było głównym motorem wszystkich jego działań w dążeniu do osiągnięcia celu, ale o tym już  w innym poście.

Jumpsuit - Black Herringbone vel Cossack

Nazwa najczęściej spotykana:  Black Herringbone Suit
Nazwa alternatywna:  Black Cossack Suit  
Inne nazwy:  Black Karate Style Suit,  Black Cossack Two Piece Suit
Linia / Seria:  Karate Style / Herringbone
Kolor wiodący:  czarny
Linia kolorystyczna: (nie dotyczy)
Części kompletu:  2
Ilość elementów:  4

• żakiet - z poszerzonymi w szpic rękawami u dołu, wykończonymi czarnymi, pokrytymi materiałem guzikami, po jednym na każdej ze stron mankietu (razem dwa na rękawie); rozcięcie na torsie oraz kołnierz pokryty czarną jodełką (pasmanterią); kołnierz w formie wysokiej stójki, pokrytej jodełką;
• spodnie - czarne, bez fałdy na dole nogawki;
• pasek I - czarny, tekstylny, pokryty taką samą jodełkową pasmanterią jak rozcięcie na torsie; 
• pasek II - okazjonalnie także "Metal Concho" z prywatnej garderoby;
• chustka - niebiesko czarna z cienkim białym paseczkiem u dołu lub czerwona z grubszym czarnym i cieńszym białym paseczkiem u dołu (prawdopodobnie jeszcze gładka niebieska i czerwona);

Ilość egzemplarzy:  prawdopodobnie dwa (patrz opis); 
Chustki dla publiczności:  nie ustalono, ale przypuszczalnie błękitne i czerwone oraz we wzory;

Projekt i wykonanie:  Bill Bellew, IC Costume Co.;

Używany na koncertach: 

• 31 lipca 1969 roku, o godzinie 22:15* (Opening Show), w International Hotel w Las Vegas, NV (pas czarny w jodełkę) (patrz Ex Post z 22 lutego 2022 roku); 
• 12 sierpnia 1969, o godzinie 20:15 (Dinner Show), w International Hotel w Las Vegas, NV (pas czarny w jodełkę);
• 14 sierpnia 1969, o godzinie 20:15 (Dinner Show), w International Hotel w Las Vegas, NV (pas czarny w jodełkę);
• 20 sierpnia 1969, o godzinie 24:00 (Midnight Show), w International Hotel w Las Vegas, NV (pas czarny w jodełkę);
  
• również na innych koncertach w Sezonie 1 (od 31 lipca do 28 sierpnia 1969 roku) - brak dokładnych danych, 
• rzekomo również, na niektórych koncertach w latach 1970 (brak danych, tylko spekulacje);

* Koncert rozpoczął się planowo o 20:15, ale Elvis wyszedł na scenę dopiero o 22:15. Więcej o tym w poście "Występy Elvisa w Las Vegas".

Opis:

Jest to pierwszy kostium Elvisa, w którym pojawił się na scenie po programie Comeback Special ' 68. Nazwę "jodełka" zawdzięcza jodełkowej pasmanterii, którą został wykończony. Jest to prosty kostium dwuczęściowy, bez charakterystycznej fałdy u dołu spodni, która będzie cechować prawie wszystkie kolejne jumpsuity sceniczne Elvisa. Wzorowany na strojach karate, podobnie jak pas.

Jeśli chodzi o ilość egzemplarzy jakimi dysponował Elvis, to wiemy na pewno o jednym, lecz nie można wykluczyć, że był przynajmniej jeszcze jeden. Z 1969 roku znamy tylko siedem kostiumów jakie Elvis ubierał na scenę, a dał aż 57 koncertów, dlatego mało prawdopodobne by każdy z nich wykonano tylko w pojedynczym egzemplarzu.

Większość jumpsuitów jakie Elvis nosił w okresie 1969 - 1977 miała oryginalne pasy wykonane na zamówienie. W 1970 roku pojawiły się pasy z makramy, a w 1971 roku pierwsze szerokie pasy skórzane. Jednakże zdjęcia z 1969 roku dowodzą, że już wtedy Elvis poszukiwał czegoś innego do przepasania niż pasy w stylu karate. Zaczął przynosić je z osobistej garderoby. Podczas jednego z występów ma pas skórzany, podczas innego swój ulubiony, noszony dotąd prywatnie "Metal Concho Belt". Nie był wykonany na zamówienie Elvisa, lecz kupiony normalnie w sklepie.

Z linii Herringbone Bill Belew wykonał dla Elvisa cztery* takie kostiumy - biały, granatowy, czarny oraz czarny z czerwoną wstawką (fałdą) w dole nogawek spodni. Czasami można spotkać informację, że w serii Harinngbone był również brązowy jumpsuit. Lecz o ile nie znajdą się jakieś notatki, kolorowe fotografie lub filmy, czy fan z dobrą pamięcią albo zapiskami, to jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie nie będzie możliwe. Wbrew pozorom nie wszystko jeszcze wiemy. Jak przyznało Muzeum Graceland, nie wszystkie pamiątki po Elvisie zostały dotąd opracowane, pozostało ich jeszcze jakieś 1,5 miliona.

* W zasadzie sześć lub siedem. Piąty miał zieloną fałdę w nogawkach spodni, a szósty i siódmy niebieską, jeden jasnoniebieską a drugi typowo niebieską (patrz post "Jumpsuity Black Herringbone z niebieskimi i zielonymi akcentami"). Niemniej do dziś nie wiadomo ile w rzeczywistości było gór (tunik), w sensie czy do każdej pary spodni była oddzielna, czy Elvis miał tylko jedną, dwie lub trzy, do których zmieniał tylko spodnie. Z tego powodu jak i z faktu iż prawie nie ma zdjęć "Black Herringbone" ani z zielonymi, ani z niebieskimi fałdami, a także z powodu niewiedzy o istnieniu takich kostiumów, zwykle podaje się tylko te cztery, dość dobrze znane.

Jumpsuit ten jest historyczny także z innego powodu. To właśnie w nim Elvis udał się na spotkanie z prezydentem Richardem Nixonem 21 grudnia 1970 roku. Pod żakiet założył białą koszulę z wysokim kołnierzem, a oryginalny pas kostiumu (czarną jodełkę) zastąpił złotym pasem, który otrzymał w sierpniu 1969, w prezencie od hotelu International za pobicie wszelkich rekordów frekwencji. Pas jest zrobiony ze srebra i pokryty 24 karatowym złotem oraz wysadzany diamentami (jego imię), rubinami i szafirami (gwiazdy na klamrze). Chociaż w rzeczywistości nie można być pewnym czy był to naprawdę czarny Herringbone czy granatowy, ponieważ welwetowa marynarka jaką wtedy założył, wcale nie była czarna tylko ciemnogranatowa, a jeśli tak, to być może Elvis wybrał jednak granatowy Herringbone? Welwetowa marynarka pochodziła od kostiumu "Dark Blue Velvet Suit", jaki użył w programie '68 Comback Special.

Na ostatnim zdjęciu jest przedstawiona kopia stroju w jakim Elvis poszedł na spotkanie z prezydentem Richardem Nixonem. Z niezrozumiałych względów imitacja pasa "Gold Attendance" (prezentu od hotelu International za pobicie rekordu frekwencji gości) różni się od oryginału - zmieniono gwiazdki. W oryginale te po prawej stronie (patrząc na ekran dla nas po lewej), tak górna  jak i dolna były czerwone (wysadzane rubinami), a po lewej niebieskie (wysadzane szafirami). W kopii obie górne są czerwone, a dolne niebieskie.

Wszystko wskazuje na to, że "Black Herringbone Suit" ciągle jest w posiadaniu Graceland. Co jakiś czas pojawia się na różnych wystawach. Mogliśmy zobaczyć go na pierwszej wystawie londyńskiej "Elvis at The O2", która trwała od 12 grudnia 2014 roku do 10 stycznia 2016 roku. Nie jestem pewna czy również na drugiej wystawie londyńskiej, zatytułowanej "Elvis on Tour", która trwała od 3 listopada 2017 roku do 4 lutego 2018 roku - na niej na pewno był "Navy Blue Herringbone".

Replika jumpsuitu "Black Herringbone Suit" jest do nabycia w sklepie firmy B & K Enterprises Costume Co., gdzie aktualnie kosztuje 1.175,- dolarów.

Uwagi do dat koncertów

4 sierpnia 1969 roku, godzina 24:00 (Midnight Show) - ta data czasami jest błędnie wykazywana - wtedy miał inną wersję "Herringbone", z fałdami.

16 sierpnia 1969 roku, godzina 20:15 (Dinner Show) - przy tym koncercie podawano aż sześć różnych kostiumów, w tym "Black Herringbone". W rzeczywistości wiemy tylko tyle, że Elvis wystąpił w jakimś czarnym kosiumie i czarnym, treningowm pasie karate (z garderoby prywatnej).

*      *      *
*      *
*

Ex Post

Ostatnie informacje (3 kwietnia 2020 roku):

W 2019 roku w ofercie sklepu firmy AJM (Ann Jumpsuit Maker) pojawiła się replika jumpsuitu "Black Herringbone Suit".


Ex Post

Ostatnie ustalenia (22 lutego 2022 roku):

Od czasu, kiedy zainteresowałam się kostiumami scenicznymi Elvisa, ciągle nie mogę ustalić, tak na sto procent, w jakim kostiumie faktycznie wystąpił podczas pierwszego koncertu Sezonu 1 w International Hotel w Las Vegas, czyli 31 lipca 1969 roku.

W grę wchodzą dwa kostiumy:

• "Black Herringbone Suit",
• "Black Two Piece Suit".

Co trafię na jakiś przekonujący materiał, że był to "Black Herringbone Suit", to za chwilę trafiam na inny przekonujący materiał, mówiący o "Black Two Piece Suit". I tak się bujam już od ponad dziesięciu lat. Lecz nie ja jedna. Również strona elviscocerts.com. Oni też zmieniali kostium przy tej dacie (przynajmniej dwa razy). W innych źródłach, też nie ma zgodności.

Jakiś czas temu trafiłam na materiał, w którym opublikowano jedno zdjęcie, wykonane przez Susan Bass podczas tego koncertu. Elvis jest na nim w "Black Two Piece Suit", a nie w "Black Herringbone Suit.

Elvis w kostiumie "Black Two Piece Suit" podczas koncertu otwarcia, 31 lipca 1969 roku w International Hotel w Las Vegas. Zdjęcie autorstwa Susan Bass

Susan Bass tak je (to zdjęcie) opisała:

"31 lipca 1969 roku - Elvis Presley po raz pierwszy od ośmiu lat wystąpił na scenie w dwuczęściowym czarnym stroju przed ogromną publicznością w hotelu International w Las Vegas, NV".

Niemniej biorąc pod uwagę te wszystkie informacje odnośnie stroju Elvisa w jakim wystąpił podczas koncertu otwarcia Sezonu 1 w International Hotel w Las Vegas, 31 lipca 1969 roku, nadal nie jestem przekonana, w którym faktycznie.

Zastanawiam się skąd od lat takie rozbieżności. Mam pewną hipotezę, a nawet dwie. Lecz zanim je przedstawię, uporządkujmy wiedzę o strojach scenicznych Elvisa w Sezonie I, w Internatonial Hotel, w Las Vegas.

W zasadzie jedynymi planowanymi strojami na ten sezon, była seria "Herringbone". W kontekście tego sezonu, tylko o niej wspominał Bill Belew. Chociaż to akurat nie wyklucza także innych ubrań, których nie znamy ze zdjęć. Bill Belew, kiedy pytano go o charakter kostiumów jakie przygotował na wielki powrót Elvisa na scenę, zawsze nawiązywał do tej serii i tłumaczył historię jej powstania. Mówił o tym jak Elvis poprosił go o przygotowanie przynajmniej części kostiumów zbliżonych wyglądem do karateg. Pozostałe były typowe, więc o nich nie wspominał, zresztą nie pytano go o zwykłe garnitury.

Seria "Herringbone", w zamierzeniach Billa Belewa, była garderobą tylko na scenę. Chociaż jak wiemy, Elvis nosił ją także prywatnie, zwłaszcza "Black Herringbone Suit". Druga grupa strojów w założeniach miała być uniwersalna, nadająca się zarówno do użytku scenicznego, jak i prywatnego. Były to:

• dwa eleganckie garnitury: "Black Two Piece Suit" i "Brown Two Piece Suit",
• dwa (lub trzy*) swobodniejsze komplety: "Black Two Piece Short Mohair Suit" i "White Two Piece Short Mohair Suit".

* Kostium "Black Two Piece Short Mohair Suit" prawdopodobnie wykonano w dwóch wersjach, z czerwonymi i niebieskimi fałdami w nogawkach. Biały nie miał żadnych fałd.

Nie będę się tu nad nimi rozwodzić (odsyłam do postów, w których zostały szczegółowo omówione), powiem tylko, że we wszystkich wystąpił podczas Sezonu 1 w International Hotel w Las Vegas, co zostało potwierdzone zdjęciami (w przypadku "Brown Two Piece Suit", oświadczeniami uczestników koncertów, chociaż są co do tego wątpliwości, czy nie było to przekłamanie "Black Herringbone" w światłach sceny)*. To tyle tytułem wprowadzenia.

* Występ Elvisa w brązowym garniurze "Brown Two Piece Suit", został już potwierdzony..

Hipoteza I

Pewne jest tylko to, że tego dnia Elvis wystąpił w dwuczęściowym czarnym garniturze, który nie miał kolorowych wstawek w nogawkach spodni, a zatem mógł to być jedynie "Black Two Piece Suit" lub "Black Herringbone Suit".

Na temat "zwykłych" garniturów nikt się nie rozwodził, natomiast na temat charakterystycznej serii "Herringbone", z kostiumami wzorowanymi na karategach, już tak. Dlatego kiedy mówiono o czarnym dwuczęściowym kostiumie, naturalnym było, że większość pomyśli o "Black Herringbone Suit", a nie o jakimś tradycyjnym czarnym garniturze, który większość zna z konferencji prasowej, a do tego jest przekonana, że Elvis tylko na niej się w nim pojawił. Po prostu ludzie, którzy nie mają opanowanej wiedzy o garderobie scenicznej Elvisa przynajmniej w stopniu średnio zaawansowanym, nie wychwycą takich niuansów, zwłaszcza gdy mają do czynienia z kiepskimi jakościowo zdjęciami i to ubrań w czarnym kolorze. W wielu przypadkach sama nie miałam pewności, w którym z tych dwóch strojów widzę Elvis na danej fotografii i musiałam uciekać się do różnych zabiegów graficznych (rozjaśniania, ściemniania, powiększania, zmiany kontrastu, przełączania w tryb sepii lub negatywu), by prawidłowo zidentyfikować kostium, a nawet wtedy nie zawsze było to możliwe.

Hipoteza II

Jakoś mało kto zwraca uwagę na informację, która rzadko, bo rzadko, ale jednak pojawia się w niektórych materiałach, w tym w książce "Elvis in Vegas" Paula Lichtera, iż 29 lipca 1969 roku, Elvis dał koncert zamknięty, czyli niebiletowany, niedostępny dla ogółu publiczności. Powrót Elvisa do występów na żywo, po prostu przyciągnął tak wielu prominentów i dziennikarzy wszelakich mediów, że w showroomie zabrakłoby dla nich miejsca obok publiczności, która już dużo wcześniej wykupiła bilety. Rzekomo jeszcze przed koncertem otwierającym sezon (31 lipca 1969 roku) odbył się bankiet powitalny Elvisa, przygotowany przez International Hotel, z udziałem właśnie tej uprzywilejowanej grupy z zaproszeniami (zamiast biletów), na którym Elvis dał koncert zamknięty.

Jeżeli ta impreza polega na fakcie, to prawdopodobnie Elvis był na niej w jednym z tych dwóch kostiumów. I właśnie stąd mogły się wziąć te rozbieżności, co do jego ubioru już na oficjalnym koncercie otwarcia (31 lipca 1969 roku), z udziałem biletowanej publiczności.

*
*      *
*      *      *

Jumpsuit "Black Herringbone Suit", dostępny w sklepie firmy firma B & K Enterprises Costume Co. W wersji sklepowej lamówka jest bardziej toporna (szersza i brzydsza)

Jumpsuit "Black Herringbone Suit", dostępny w sklepie firmy AJM (ANN Jumpsuit Maker), konkurencyjnej do B & K Enterprises Costume Co. 

Oryginalny jumpsuit "Black Herringbone Suit", noszony przez Elvisa na scenie, prezentowany na różnych wystawach organizowanych w Graceland i przez Graceland

Oryginalny jumpsuit "Black Herringbone Suit", noszony przez Elvisa na scenie, prezentowany na pierwszej wystawie w Londynie, zatytułowanej "Elvis at The O2"

Elvis w jumpsuicie "Black Herringbone Suit" prywatnie, poza sceną - zdjęcia z lotnisk. Jak widać Elvis lubił nosić ten kostium prywatnie

Elvis w jumpsuicie "Black Herringbone Suit" prywatnie, poza sceną. Elvis podpisuje autograf jakiejś pani, prawdopodobnie z personelu hotelowego. Jednak nie wiem kiedy i gdzie zostało zrobione. W nazwie pliku jest słowo "Palace", więc być może w hotelu Palace, w Las Vegas (NV), gdy Elvis wybrał się na koncert jakiegoś artysty. Aczkolwiek podchodzę do tego opisu z dystansem, gdyż mam inne pliki "Palace", które nie mają nic wspólnego z tym hotelem

Elvis na scenie w historycznym jumpsuicie "Black Herringbone Suit" podczas różnych koncertów. UWAGA! Zdecydowana większość tych zdjęć była czarno-biała i później została pokolorowana. Dlatego na niektórych Elvis jest na pewno w "Navy Blue Herringbone Suit"

Kiedy 21 grudnia 1970 roku Elvis udał się do Białego Domu na spotkanie z prezydentem Richardem Nixonem, założył na siebie jumpsuit "Black Herringbone Suit" (z białą koszulą pod spodem) oraz pas "Gold Attendance", a na wierzch marynarkę od kostiumu "Dark Blue Velvet Suit"

Przykładowe zdjęcia wydawnictw muzycznych, na których okładkach pojawiły się zdjęcia Elvisa w jumpsuicie "Black Herringbone Suit"

Strona z książki "Elvis jumpsuits all access", która powstała po wystawie o tym samym tytule ("Elvis jumpsuits all access") w Graceland, jaka odbyła się w 2007 roku

Klip ten opisano jako Opening Show 1969 w International Hotel w Las Vegas. Jest tak ciemny, że nie jestem pewna stroju, ale wygląda na "Black Herringbone Suit"

P. S.

Część zdjęć po otwarciu w nowym oknie będzie można zobaczyć w większym rozmiarze.